22 czerwca ukraińskie pociski dalekiego zasięgu uderzyły w most Chonhar, stanowiący kluczowe połączenie Krymu z kontynentalną częścią Ukrainy. To precyzyjne uderzenie w „bramę do Krymu” miało na celu sparaliżowanie logistyki wroga i odcięcie najkrótszej drogi zaopatrzenia dla jednostek walczących w obwodzie zaporoskim.

Równocześnie na zapleczu frontu, w głębi terytorium Rosji, dochodziło do coraz śmielszych akcji, czego dowodem były drony zneutralizowane w bezpośrednim sąsiedztwie Moskwy, co potęgowało poczucie zagrożenia w rosyjskich strukturach dowodzenia.

Prawdziwy wstrząs nastąpił jednak 23 czerwca, kiedy konflikt między Jewgienijem Prigożynem a kierownictwem rosyjskiego Ministerstwa Obrony przerodził się w otwarty bunt zbrojny. Prigożyn oskarżył regularną armię o ostrzelanie obozów Grupy Wagnera i ogłosił „marsz sprawiedliwości”, szybko zajmując Rostów nad Donem i ruszając kolumnami w stronę Moskwy. Choć bunt trwał krótko i zakończył się porozumieniem wynegocjowanym przez Alaksandra Łukaszenkę, obnażył on głębokie pęknięcia w rosyjskim systemie władzy. Ukraińcy błyskawicznie wykorzystali ten chaos, intensyfikując ataki na wielu odcinkach. Najbardziej symbolicznym sukcesem było zajęcie pozycji w okolicach Krasnohoriwki, które znajdowały się pod okupacją nieprzerwanie od 2014 roku, co stało się jasnym sygnałem, że nienaruszalne dotąd linie obrony mogą zostać przełamane.

Kolejne dni przyniosły sukcesy taktyczne, takie jak wyzwolenie miejscowości Riwnopil przez żołnierzy 31. Brygady Zmechanizowanej oraz systematyczne wypieranie Rosjan z flanek wokół Bachmutu. Pododdziały ukraińskie zdołały przejąć całkowitą kontrolę nad zachodnim brzegiem kanału Doniec-Donbas, co znacząco poprawiło ich sytuację operacyjną. Jednocześnie Rosja nie zaprzestawała brutalnych ataków rakietowych na miasta, wykorzystując pociski Ch-22, których trajektoria balistyczna czyniła je niezwykle trudnymi do przechwycenia przez ówczesne systemy obrony. Pomimo brutalności tych uderzeń, Ukraina otrzymywała kolejne zapewnienia o wsparciu, w tym o przekazaniu dodatkowych systemów przeciwlotniczych Gepard i IRIS-T, co miało kluczowe znaczenie w obliczu groźby rosyjskiego sabotażu w Zaporoskiej Elektrowni Jądrowej.

26 czerwca rosyjskie ataki ponownie skoncentrowały się na kierunkach Kupiańska, Łymanu, Bachmutu, Awdijiwki i Marjinki, gdzie siły ukraińskie odparły 38 szturmów. Szczególnie dotkliwe uderzenia spadły na dzielnice mieszkalne Chersonia i Antoniwki, gdzie w wyniku ostrzału artyleryjskiego zniszczone zostały budynki mieszkalne oraz infrastruktura krytyczna, w tym gazociągi i wodociągi. W Nikopolu rosyjskie pociski zabiły dwie osoby cywilne. Strona ukraińska poinformowała również o użyciu przez Rosjan zakazanej amunicji chemicznej w aerozolu o działaniu duszącym w zachodnim obwodzie zaporoskim.

W wymiarze międzynarodowym ministrowie spraw zagranicznych Unii Europejskiej porozumieli się w sprawie przekazania dodatkowych 3,5 miliarda euro na pomoc wojskową dla Ukrainy. Nowe pakiety wsparcia, obejmujące pojazdy opancerzone i amunicję, ogłosiły również rządy Australii oraz Bułgarii.

27 czerwca siły rosyjskie przeprowadziły brutalny atak rakietowy na centrum Kramatorska, uderzając dwiema rakietami Iskander w infrastrukturę cywilną. Jeden z pocisków trafił w popularną pizzerię, w której w chwili ataku przebywało około 80 osób. W wyniku tej zbrodni zginęło 11 osób, w tym dzieci, a 61 zostało rannych. Równolegle Rosjanie kontynuowali terror na terenach okupowanych, np. w Hornostajiwce odnotowano przypadki grabieży mieszkań należących do osób zamordowanych lub ewakuowanych, które oznaczano jako „własność Federacji Rosyjskiej”.

Z raportu Kijowskiej Szkoły Ekonomiki wynika, że do tego dnia Rosja zniszczyła lub uszkodziła na Ukrainie 163 tysiące budynków mieszkalnych. W odpowiedzi na nieustającą agresję Stany Zjednoczone zapowiedziały kolejny pakiet pomocy wojskowej o wartości 500 milionów dolarów, obejmujący między innymi zaawansowane systemy przeciwlotnicze Patriot i Stinger.

28 czerwca Rosjanie przeprowadzili dwa ataki rakietowe, 50 nalotów i 52 ostrzały, które wymierzone były zarówno w pozycje wojskowe, jak i tereny gęsto zaludnione. W wyniku ostrzału Wołczańska zginęły trzy osoby cywilne. Na froncie dyplomatycznym Litwa ogłosiła przekazanie Ukrainie dwóch wyrzutni systemu NASAMS oraz wprowadziła czasowy zakaz transportu lądowego towarów podwójnego zastosowania, które mogłyby zostać wykorzystane przez rosyjski przemysł zbrojeniowy. Jednocześnie Szwajcaria, powołując się na politykę neutralności, zablokowała eksport 96 czołgów Leopard 1, które po modernizacji w Niemczech miały trafić na wyposażenie armii ukraińskiej.

Fot. poglądowe/wygenerowane SI