6 lipca Rosja przeprowadziła jeden z najbardziej niszczycielskich ataków na infrastrukturę cywilną Lwowa. Pociski Kalibr uderzyły w budynek mieszkalny, powodując śmierć 10 osób i raniąc 42 kolejne.

Zniszczeniu uległo 35 budynków, w tym obiekty chronione przez UNESCO. W wymiarze wojskowym strona ukraińska odniosła sukces logistyczny, niszcząc za pomocą systemów HIMARS potężny skład amunicji w okupowanej Makiejewce. Tego dnia doszło również do wymiany jeńców, w ramach której do domów powróciło 45 ukraińskich żołnierzy oraz dwoje dzieci bezprawnie deportowanych do Rosji.

7 lipca Siły Zbrojne Ukrainy przejęły inicjatywę operacyjną wokół Bachmutu, przesuwając się o ponad kilometr na jego flankach i częściowo wyzwalając kluczową miejscowość Kliszczijiwka. W obliczu impasu na froncie, prezydent Joe Biden zatwierdził historyczną decyzję o przekazaniu Ukrainie amunicji kasetowej DPICM. Jednocześnie prezydent Zełenski kontynuował ofensywę dyplomatyczną w Czechach i na Słowacji, uzyskując obietnice dostaw kolejnych śmigłowców szturmowych oraz haubic Zuzana 2.

W 500. dniu inwazji siły rosyjskie przeprowadziły brutalny ostrzał dzielnicy mieszkalnej w Łymanie, zabijając osiem osób cywilnych. Tego samego dnia prezydent Zełenski odwiedził symboliczną Wyspę Wężową oraz ogłosił powrót z Turcji pięciu dowódców obrony Azowstalu, co spotkało się z gwałtownym sprzeciwem Kremla oskarżającego Ankarę o naruszenie umów dyplomatycznych. Ukraiński wywiad wojskowy ostrzegł przed dalszym zaminowywaniem Zaporoskiej Elektrowni Jądrowej, wskazując na rozmieszczenie zdalnie sterowanych min w pomieszczeniach technicznych obiektu.

9 lipca rosyjskie lotnictwo dokonało zbrodni wojennej w Orichiwie, zrzucając kierowaną bombę lotniczą na szkołę w momencie, gdy cywile odbierali tam pomoc humanitarną. Atak ten pochłonął życie siedmiu osób. Równolegle wiceminister obrony Hanna Malar po raz pierwszy oficjalnie przyznała, że Ukraina stała za atakiem na Most Krymski w październiku 2022 roku, co miało na celu sparaliżowanie rosyjskiej logistyki. 

W Wilnie rozpoczął się 11 lipca przełomowy szczyt NATO, podczas którego państwa członkowskie zgodziły się uprościć ścieżkę akcesyjną Ukrainy poprzez rezygnację z wymogu Planu Działań na rzecz Członkostwa (MAP). Tego samego dnia minister obrony Ołeksij Reznikow podpisał memorandum z koalicją 11 państw dotyczące szkolenia ukraińskich pilotów na myśliwcach F-16, a Francja zadeklarowała przekazanie pocisków dalekiego zasięgu SCALP-EG. Państwa G7 przyjęły również wspólną deklarację o długoterminowych gwarancjach bezpieczeństwa dla Ukrainy. 

Na froncie siły ukraińskie odniosły częściowe sukcesy w kierunku Berdiańska oraz na południowej flance Bachmutu, w rejonie Andrijiwki i Kurdiumiwki, jednocześnie skutecznie osłabiając rosyjską logistykę poprzez niszczenie składów amunicji. 

14 lipca Naczelny dowódca SZU, generał Wałerij Załużny, w wywiadzie dla „The Washington Post” zadeklarował determinację w odzyskaniu Krymu i podkreślił prawo Ukrainy do atakowania celów na terytorium agresora własną bronią. Z kolei na Białoruś wjechał duży konwój Grupy Wagnera, co potwierdziły ukraińskie służby graniczne. W Rosji po buncie Prigożyna doszło do dalszych zatrzymań wyższych oficerów, w tym generała Surowikina, który według doniesień medialnych był wielokrotnie przesłuchiwany.

15 lipca Siły Zbrojne Ukrainy, wykorzystując system HIMARS, zniszczyły pod Debalcewem rosyjski kompleks przeciwlotniczy S-400, który był odpowiedzialny za tragiczny atak na restaurację w Kramatorsku z 27 czerwca. Na froncie południowym ukraińska artyleria wykonała blisko 1300 zadań ogniowych, eliminując ponad 200 żołnierzy wroga i niszcząc kolejne magazyny amunicji. Kijów odwiedził prezydent Korei Południowej Yoon Suk-yeol, deklarując pomoc w rozminowywaniu kraju i wsparcie dla funduszu powierniczego NATO. Tymczasem analiza „The New York Times” wskazała, że po początkowych stratach sprzętowych rzędu 20%, ukraińska armia skutecznie zmieniła taktykę, co pozwoliło ograniczyć straty i skupić się na wyniszczaniu rosyjskiej obrony ogniem dalekiego zasięgu.