Ukraińska operacja w obwodzie kurskim pozwoliła Kijowowi przejąć inicjatywę operacyjną, zmuszając rosyjskie dowództwo do doraźnego wzmacniania obrony jednostkami o niepełnych stanach osobowych i niskiej gotowości bojowej.

Według ocen Instytutu Studiów nad Wojną Władimir Putin powierzył koordynację tak zwanej „operacji antyterrorystycznej” szefowi FSB Aleksandrowi Bortnikowowi, co wskazywało na przesunięcie priorytetów Kremla z prowadzenia klasycznych działań wojennych na zabezpieczenie stabilności wewnętrznej państwa. Ukraińskie oddziały wkroczyły do rejonu biełowskiego, a grupy rozpoznawcze odnotowano nawet 30 kilometrów od granicy. W reakcji na zagrożenie Rosja rozpoczęła budowę improwizowanych linii obronnych w pobliżu Kurskiej Elektrowni Jądrowej, co wzbudziło obawy dotyczące bezpieczeństwa obiektu jądrowego w warunkach działań wojennych.

W nocy Rosja przeprowadziła zmasowany atak rakietowy na Ukrainę, używając m.in. czterech północnokoreańskich rakiet balistycznych KN-23. Choć nie osiągnęły one celu w Kijowie, jedna z nich spadła w rejonie browarskim, zabijając 35-letniego mężczyznę i jego czteroletniego syna. Atak ten stał się kolejnym udokumentowanym przypadkiem śmierci dziecka w wyniku użycia broni dalekiego zasięgu przeciwko obszarom cywilnym. Wieczorem doszło do niebezpiecznego incydentu w Zaporoskiej Elektrowni Jądrowej, gdzie rosyjskie siły podpaliły opony w chłodni kominowej. Prezydent Wołodymyr Zełenski określił to działanie jako formę szantażu nuklearnego i próbę wywołania paniki międzynarodowej.

Naczelny dowódca Sił Zbrojnych Ukrainy generał Ołeksandr Syrski oficjalnie poinformował 12 sierpnia, że ukraińskie wojska opanowały około 1050 km² terytorium Federacji Rosyjskiej. Potwierdzono pełną kontrolę nad centrum Sudży oraz wsią Darjino. Skala działań zmusiła rosyjskie władze do ewakuacji ponad 120 tysięcy osób z obwodu kurskiego, a także do rozpoczęcia przymusowych wyjazdów mieszkańców rejonu krasnojaruskiego w obwodzie biełgorodzkim. Doszło również do kompromitującego incydentu w rosyjskim lotnictwie, gdy śmigłowiec Ka-52M, w wyniku błędu załogi, ostrzelał własną kolumnę wojskową, niszcząc działo samobieżne Msta-S.

13 sierpnia prezydent Wołodymyr Zełenski poinformował, że pod kontrolą Ukrainy znajduje się już 74 miejscowości w obwodzie kurskim, a w trakcie operacji do niewoli trafiły setki rosyjskich żołnierzy. Pomimo tych strat Rosja utrzymała presję w Donbasie, zajmując Iwaniwkę i zbliżając się do obrzeży Torećka. Spadek intensywności natarć lądowych był równoważony wzmożonym użyciem bomb szybujących KAB, które regularnie uderzały w obszary zabudowane, zwiększając liczbę ofiar cywilnych.

W sferze dyplomatycznej Ministerstwo Spraw Zagranicznych Ukrainy podkreśliło, że operacja kurska jest bezpośrednim skutkiem braku zgody państw zachodnich na użycie przez Ukrainę broni dalekiego zasięgu przeciwko celom w głębi Rosji. Kijów zaznaczył, że nie dąży do aneksji rosyjskiego terytorium, lecz do utworzenia strefy buforowej chroniącej obwód sumski przed ostrzałem artyleryjskim i rakietowym. Jednocześnie Litwa potwierdziła, że Rosja przerzuca do obwodu kurskiego wojska z Obwodu Kaliningradzkiego, co osłabia rosyjską obecność wojskową przy granicach NATO.

W kolejnych dniach ukraińskie siły kontynuowały natarcie w obwodzie kurskim, posuwając się o kolejne kilometry i biorąc do niewoli rekordową liczbę stu rosyjskich żołnierzy w ciągu jednej doby. Zakończono oczyszczanie Sudży, a ukraińska telewizja publiczna wyemitowała reportaż z miasta, dokumentując dostarczanie pomocy humanitarnej ludności cywilnej oraz skalę zniszczeń pozostawionych przez rosyjską administrację. Wobec braku zdolności do skutecznej obrony manewrowej Rosja rozpoczęła kopanie okopów i umocnień nawet 75 kilometrów od granicy państwowej.

Stany Zjednoczone i Niemcy poinformowały, że uważnie monitorują rozwój sytuacji, uznając operację kurską za element suwerennej strategii obronnej Ukrainy i nie kwestionując jej legalności w świetle prawa do samoobrony.